Yeni Güne Merhaba Demek, Diyebilmek
Öyle bir fırtına kopar ki bazen kırmızıya boyanır her yer grinin aksine... Tam ortasında kalmışsındır. Kaçmak, uzaklaşmak istersin; yer yarılsa içine girecek kadar kaçarak uzaklaşmak... Şiddetlendikçe şiddetlenir kaçamazsın, bırakacaksındır kendini, mecbursundur, nereye uçurursa uçuracaktır... Derin bir nefes alırsın ve bakarsın, ne yer yarılmıştır, ne de uçabiliyorsundur. Ve hatta inadına o gün ayakların yere sımsıkı basıyordur. Yapacak bir şey yoktur... Tam o sırada savrulursun, tutunacak bir yer, bir dal ararsın ve seni taşıyacağına inandığın bir ağacın dalına tutunursun, sedir ağacına... Sedirdir sağlamdır, kolay kolay kırılmaz, seni taşır. Fırtına o kadar şiddetlidir ki sedir de çatırdamaya başlar, korkarsın, ümidini yitirdiğin anlar olur, yorulmuşsundur ama pes etmezsin, bilirsin ki en güçlü ve sağlam ağaçtır o, seni korur, güvende tutar sen bırakmadıkça. Yağmur, rüzgar, toz, çamur birbirine geçmiştir. Yorulmuşsundur, kendinden geçercesine... ...